شهید: حبیب الله بخشی

نام پدر: سعدی

عضویت: پاسدار

تاریخ و محل تولد: ۱۳۴۳- خرامه

تاریخ و محل شهادت: ۲۷/۸/۱۳۶۲- بعلبک لبنان

آرامگاه: گلزار شهدای امامزاده اسحاق(ع) خرامه

شهید حبیب اله بخشی در خانواده ای مذهبی به دنیا آمد . تا اول دبیرستان درس خواند و بعد از آن در مغازه پدرش مشغول به کار شد و در کنار آن در کوره های آجر پزی نیز کار می کرد . با شروع جنگ تحمیلی به مدت دو سال به صورت بسیجی به جبهه رفت . در سال ۱۳۶۱ به عنوان پاسدار به عنوان کادر رسمی سپاه ناحیه شیراز در آمد و بعد از مدتی در لشکر ۱۹ فجر تیپ المهدی در گروه اطلاعات و شناسایی به خدمت مشغول شد که در این زمان دو بار مجروح شد و مدتی نیز در تهران بستری گردید . در سال ۱۳۶۲ از طریق نیروهای برون مرزی و از طریق نیروهای قدس فعلی از کلیه شهرستان ها تعدادی نیروی زبده پاسدار را فرا خواند که پس از آموزش در تهران جهت کمک به نیروهای حزب اله به لبنان اعزام گردید و این شهید عزیز تیز در تاریخ ۲۰/۸/۱۳۶۲ به همراه تعدادی دیگر از برادران به شهر بعلبک در لبنان اعزام گردید و به خدمت مشغول گردید و پس از دو ماه خدمت در تاریخ ۲۷/۱۰/۱۳۶۲ بر اثر بمباران هواپیماهای اسرائیلی به پادگان جئتا در دره بقاء لبنان این عزیز و ۱۳ نفر از نیروهای ایرانی و تعدادی از نیروهای حزب اله به درجه رفیع شهادت نائل آمدند . این شهید بزرگوار بسیار متین ، خوشرو ،‌ با عاطفه و مهربان و گشاده رو بود . به صله ی رحم اهمیت زیادی می داد و در احترام به خانواده و اقوام و دوستان کوتاهی نمی کرد . مقید و مکلف به احکام و اخلاق اسلامی و ولایت فقیه و پایبند به اصول اسلام بود .

به نماز و روزه و احکام الهی اهمیت زیادی می داد و نمازش را با قرائت و صوت زیبا و طولانی می خواند او به زیارت عاشورا و تعقیبات نماز علاقه وافری داشت . خواهذان و برادران خود را به اهمیت دادن به درس ، پیروی از امام و رعایت اخلاق اسلامی و برخورد صحیح با مردم توصیه و سفارش می نمود و از خواهران خود می خواست که به حجاب اسلامی اهمیت بدهند و زینب گونه زندگی کنند . به امام علاقه زیادی داشتند و همیشه تاکید می کردند که نباید امام را تنها بگذارند و اجازه ندهیم اسلام به دست نااهلان بیفتد و خود نیز عاشق امام بودند و در مناجات هایشان چنین دعا           می نمودند .

دوست دارم نام رهبر را به خون خود نویسم

دیده ام باشد به نام نامی رهبر بمیرم

پیام خانواده شهید :

انتظار ما از مردم و مسوولین این است که نگذارند خون ، راه و هدف شهیدان به فراموشی سپرده شود و آرمان های آن ها زیر پا گذاشته شود . با جان و دل از ارزشهای این انقلاب که حاصل و ثمره آن خون های پاک است ، دفاع و حراست و پاسداری نمایند تا یاد آن ها همواره جاودان بماند . باشد که ادامه دهنده آن امام بزرگوار باشیم .

والسلام

از طرف خانواده و برادر شهید ، کریم بخشی

۵/۵/۱۳۸۰

 

 هیچ کس به اندازه شهدا به بشریت خدمت نکرده است.(شهید مطهری )

 شهید حبیب الله بخشی در خانواده ای مذهبی به دنیا آمد. تا اول دبیرستان درس خواند و بعد از آن در مغازه پدرش مشغول به کار شد و در کنار آن در کوره های آجرپزی نیز کار می کرد. با شروع جنگ تحمیلی به مدت دو سال به صورت بسیجی به جبهه رفت. در سال ۱۳۶۱ به عنوان پاسدار به جرگه کادر رسمی سپاه ناحیه شیراز درآمد و بعد از مدتی در لشکر ۱۹ فجر تیپ المهدی در واحد اطلاعات و شناسایی به خدمت مشغول شد؛ در این مرحله از خدمتش دو بار مجروح شد و در بیمارستانهای تهران بستری گردید. در سال ۱۳۶۲ از طریق نیروهای برون مرزی (نیروی قدس فعلی) از کلیه شهرستانها نیروهای پاسدار را برای اعزام به لبنان فرا خواندند و ایشان نیز برای اعزام به لبنان اعلام آمادگی کرد. لذا پس از آموزش در تهران به همراه تعدادی از برادران پاسدار به شهر بعلبک در لبنان اعزام و به خدمت مشغول شد. پس از دو ماه خدمت در تاریخ ۲۷/۱۰/۱۳۶۲ بر اثر بمباران هواپیماهای اسرائیلی به پادگان «جنتا» در دره بقاع لبنان این عزیز و ۱۳ نفر از نیروهای ایرانی و تعدادی از نیروهای حزب الله به درجه رفیع شهادت نائل آمدند.

این شهید بزرگوار بسیار متین، خوشرو، باعاطفه و مهربان و گشاده رو بود. به صله رحم اهمیت زیادی
می داد و در احترام به خانواده و اقوام و دوستان کوتاهی نمی کرد. مقید و مکلّف به انجام تکالیف دینی و رعایت اخلاق اسلامی و اطاعت از ولایت فقیه و پایبند به اصول اسلام بود.

به نماز و روزه و احکام الهی اهمیت زیادی می داد. نمازش را با قرائت و صوت زیبا و طولانی می خواند او به زیارت عاشورا و تعقیبات نماز علاقه وافری داشت. خواهران و برادران خود را به اهمیت دادن به درس، پیروی از امام و رعایت اخلاق اسلامی و برخورد صحیح با مردم توصیه و سفارش می نمود و از خواهران خود می خواست که به حجاب اسلامی اهمیت بدهند و زینب گونه زندگی کنند. به امام علاقه زیادی داشتند و همیشه تأکید می کردند که نباید امام را تنها بگذارید و اجازه ندهیم اسلام به دست نااهلان بیفتد و خود نیز عاشق امام بودند و در مناجاتهایشان چنین دعا می کردند:

دوست دارم نام رهبر را به خون خود نویسم               دیده ام باشد به نام نامی رهبر بمیرم

  پیام خانواده شهید:

انتظار ما از مردم و مسئولین این است که نگذارند خون، راه و هدف شهیدان به فراموشی سپرده شود و آرمان های آنها زیر پا گذاشته شود. با جان و دل از ارزشهای این انقلاب که حاصل و ثمره آن خون های پاک است، دفاع و حراست و پاسداری نمایند تا یاد آنها همواره جاودان بماند. باشد که ادامه دهنده آن  امام بزرگوار باشیم. والسلام

وصیتنامه گهربار شهید:

« و لاتحسبنَّ الذین قتلوا فی سبیل الله امواتا بل أحیاءٌ عند ربهم یُرزقون»

گمان نکنید کسانی که در راه خدا کشته شده اند، مرده اند، بلکه زنده اند و نزد خدایشان روزی می خورند.

با درود فراوان به سرور شهیدان حسین بن علی(ع) و با درود بر نایب بر حقش امام خمینی و با درود بر شهدای کربلا و کربلای ایران و با درود فراوان بر امت شهیدپرور ایران وصیتنامه خود را شروع می کنم.

در این روزی که ما به جبهه اعزام می شویم، مصادف است با ماه مبارک رمضان و مصادف است با به شهادت رسیدن ۷۲ تن از یاران با وفای امام عزیز از جمله شهید مظلوم آیت الله بهشتی. من در این جبهه که می روم به دانشگاهی وارد می شوم که معلمش حسین(ع) و مکتبش شهادت در راه خدا می باشد و اگر خدای متعال مرا جزء بندگان خویش قرار دهد که من هم جزئی از آن باشم من این احساس را می کنم در این جبهه که وارد شده ام فقط جای خودسازی و نیایش با پروردگار است و باید در این دانشگاه چنان خود را بسازم که به آن آرزوی خود که شهادت در راه خدا می باشد نایل آیم و من که یک فرد بسیجی بیش نیستم از خداوند متعال می خواهم که این دعاهای برادران ما که در دل شب در سنگرها به گوش می رسد مستجاب نماید و هر چه زودتر فرج آقا آمام زمان(عج) را فراهم سازد. من با آگاهی کامل و هدف مشخص پا در میدان مبارزه و آزمایش گذاشته ام و شعارم « لا اله الا الله و محمد رسول الله» است که آن را با خون خود به مرحله عمل در می آورم؛ آن قدر می جنگم تا جانم، رگ و پی و اعصاب و خونم را فدای این شعار کنم تا خدای منان و پیامبر گرامیش از من راضی باشند.

چرا در زیر بار سنگین گناهان مانده ام و به هر سو که نظر می کنم و به هر راهی که می روم شیطان را می بینم که در کمینگاه سنگر گرفته و منتظر غفلت بزرگان به خداوند است؛ مگر یک راه و آن راه امام خمینی که راه ولایت که راه پیامبر و راه الله است. اگر خدا بخواهد آن را انتخاب کرده و آغاز می کنم؛ جهاد و شهادتم را و اگر این فرضیه ام صورت بگیرد و شایستگی و لیاقت آن را داشته باشم، پای در راه خدا نهاده و برای خدا کارزارکرده و مورد لطف خداوندی قرارگرفته ام؛ آن وقت است که این جسم متحرک و ظاهر زنده می میرد که همان لحظه زنده می شوم و تولد می یابم و زندگی حقیقی و جاوید خود را شروع می کنم چه زیباست و چه باشکوه است آن گونه تولد یافتن؛ چه غرورانگیز است این گونه زیستن؛ خدایا! شهادتم را که در راه اسلام، قرآن و امام است بپذیر.

   از شما مسلمانان می خواهم امام را تنها نگذارید؛ از این سنگر آزادی، عدالت و حامی مستضعفین حمایت کنید و دست در دست هم داده با وحدت آهنین خود با قدمهای استوار برخیزید و امر جهاد خود را به جای آورید و از جنگ و شهادت نهراسید و بر شیطانهای غرب و شرق و اسرائیل غاصب و جنایتکار بشورید. دست این خون آشامان را از سر کشورهای اسلامی کوتاه کنید و راه را برای دست یافتن به زمین مقدس هموار سازید. این را هم بدانید که ما برای خاک نمی جنگیم؛ بلکه برای اسلام می جنگیم و باید اسلام را به تمام جهان صادر کنیم. سعی کنید فضایل اخلاقی را کسب کرده و رذایل اخلاقی را از خود دور نمایید. سلام بر شما پدر و تو ای مادرکه نتوانستم آن طوری که رضای خداست رضایت شما را جلب کنم؛ جز آن که موجب نارضایتی و آزار شما بودم. طلب بخشش دارم، حلالم کنید و در فقدان من کاری نکنید که روحم آزار دهید و منافقین کودن را که هیچ نمی فهمند خوشحال کنید. افتخار نمایید و سرافراز باشید که فرزندتان چنین سعادتی یافته.

از هیچ کس تسلیت نپذیرید و به همه بگوییدکه به شما تبریک بگویند؛ چرا که من تولد یافته ام، خرما ندهید و جای آن شیرینی بدهید؛ چرا که من نمرده ام، بلکه به فرموده خداوند زنده ام چون که مرده آن است که او را نکشند و به قول شاعر عارف:

در مسلخ عشق جز نکو را نکشند            روبه صفتان زشت خو را نکشند

گر عاشق سالکی ز مردن نهراس            مردار بود هر آن که او را نکشند

از تمام خواهران و برادران و دوستان می خواهم اگر طلبی از من دارند و یا آزاری و حرکت ناخوشایندی از من دیده اند حلالم کنند و در پایان از شما و امت شهیدپرور خرامه می خواهم مسجدها را پر کنید؛ مسجدها سنگرند، سنگرها را حفظ کنید و قاطعانه در مقابل منافقین و مشرکین مسلح باشید که ظلم های آنها به اوج خود رسیده؛ مبارزه کنید.

هر کس که تو را شناخت جان را چه کند                    فرزند و عیال و خانمان را چه کند

دیوانه کـنی هـر دو جـهـانـش بخشـی                    دیوانه تو هـر دو جهـان را چه کند

والسلام؛ خداحافظ؛ فرزند حقیر و خدمتگزار شما حبیب بخشی