عزت الله شیبانی

بسم رب الشهداء و الصدقین

شهید : عزت الله شیبانی

فرزند : قربان

عضو : سرباز وظیفه

تاریخ تولد : ۱۳۴۷

محل تولد : خرامه

تاریخ شهادت : ۲۶/۱۲/۱۳۶۶

محل شهادت : حلبچه

عملیات : والفجر (۱۰)

محل دفن : گلزار شهدای امزاده اسحاق خرامه

شهید عزت الله شیبانی در سال ۱۳۴۷ در خانواده ای مذهبی و فقیر چشم به جهان گشود و تا سن ۵ سالگی در کناز پدر و مادرش زندگی کرد پس از این مرحله از زندگی به دلیل اینکه پدرش از عشایر بود و دائماً در حال کوچ کردن ، شهید در منزل عموی خود در خرامه اقامت کرد و از همان جا وارد مدرسه شد ، پس از دو سال تحصیل ، پدرش به دلایلی یک جا نشین شد (در خرامه) و عزت الله دوباره به کانون گرم خانواده اش پیوست و در کنار پدر و مادرش تحصیلات خود را ادامه داد و موفق شد تا سوم راهنمایی ادامه تحصیل دهد . در هنگام تحصیل در مدرسه ، پدرش را نیز در امر دامپروری یاری می داد ، بعد از گذراندن دوره راهنمایی علاقه مند حضور در ارتش شد و در نیروی زمینی ارتش ثبت نام کرد پس از مدتی بدلیل مشکلات زیادی که برای خانواده اش و جود داشت از ادامه خدمت در نیروی زمینی ارتش باز ماند و به شهرش خرامه باز گشت و در آنجا مشغول به کار گشت تا اینکه در تاریخ ۱۸/۱/۱۳۶۶ جهت انجام خدمت مقدس سربازی دفترچه اعزام گرفت و جهت فراگیری آموزش نظامی به آباده اعزام شد ، پس از آموزش جهت انجام خدمت به منطقه جنگی اهواز اعزام گردید و به واحد بهداری پیوست و مسئولیت بخش (ش-م-م-ره) را در لشکر ۱۹ فجر به عهده داشت تا اینکه در  بهمن ماه ۱۳۶۶ به منطقه عملیّاتی غرب (حلبچه) اعزام شد و در اواخر اسفند در صبحگاه روز ۲۶/۱۲/۱۳۶۶ در عملیات پیروزمندانه والفجر ۱۰ بر اثر اثابت ترکش شربت شهادت را نوشید و به خیل شهدای شاهد پیوست .

خصوصیات شهید عزت الله شیبانی :

شهید عزت الله از نظر اخلاقی و رفتاری ، فردی شجاع و با ایمان بود اخلاق اسلامی را کاملاً رعایت می کرد هیچ موقع با خشونت با کسی رفتار نمی کرد ، با زیر دستان مهربان و دلسوز بود و در معاشرت و رفت و آمدهای خانوادگی اولویت را در اخلاق اسلامی به خصوص در حجاب می دانست ، در انجام واجبات و ترک محرمات بسیار حساس و پایبند بود . همیشه نماز را به وقت و به جماعت می خوتند به آموزش قرآن و علوم دینی علاقه داشت و مقیّد به اصول اسلام بود همیشه تاکید می کرد که امام را تنها نگذارید و می گفت برای محافظت از اسلام ودستاورد های انقلاب اسلامی باید از جان و درس و زندگی گذشت . شهادت را حرکت به سوی کمال می دانست و آن را به عنوان جلوه از جمال راستین حق طلبان و خدا جویان می دانست و زمان شهادت را زمان اتصال به معشوق پنداشته و از شیرین ترین و لذت بخش ترن لحطات زندگی خود می شمرد و حلاوت این پرواز را در دیدار با معشوق خود می جست اشان برای آخرین بار در نیمه دوم آدر ماه سال ۱۳۶۶ که به مرخصی آمدند بعد از اتمام مرخصی و هنگام وداع و خداحافظی طوری با خانواده و اطرافیان خداحافظی می کرد که آمدن دوباره او بعید به نظر میرسید .

از طرف خانواده شهید و برادرشهید

     ۲۴/۷/۱۳۷۸

یادداشتهایی از دفتر خاطرات شهید عزت الله شیبانی :

خدایا عصر پنج شنبه است ، مادران داغ دیده ای را می بینم که روانه گلزار شهدایشان هستند ، خدایا ! اینان به چه ظلمی عزیزان خود را از دست داده اند آیا به جز اینکه از امام خود تبعیّت کرده اند ، آیا به جز اینکه یگانگی تو را پذیرفته اند  آیا به جز اینکه پیامبر و خاندانش را پذیرفته اند . اینان بر اساس چه اعتقادی هر هفته روز پنچ شنبه به صورت راهپیمایی به گلزار شهدایشان می روند و فاتحه می خوانند ، چرا متفکران و دانشمندان غربی در این زمینه چیزی نمی گویند …

                                                     روحش شاد و راهش پر رهرو باد .