بسم رب الشهداء و الصدیقین

شهید : یداله  انصاری

تاریخ تولد : ۱۵/۱/۴۷

محل تولد : طایفه جابری

نام پدر : عبداله

تاریخ شهادت :۱۹/۸/۶۶

عضویت :سپاه ( پاسدار وظیفه )

محل شهادت :شلمچه    عملیات :

محل دفن : گلزار شهدای روستای کوه خیاره

شهید یداله انصاری یکی دیگر از اسوه های ایثار و شهادت و نمونه عینی عاشقان سیدالشهدا که عشق خود را عملاً در صحنه مبارزه با آزادی ستیزان به اثبات رساند.

شهیدیدالله تا کلاس پنجم ابتدایی تحصیل نمود و همانند دیگر هم سن و سالان خود در آن اوضاع سخت زندگی و فقر شدید اقتصادی به همراه پدر خود به کشاورزی پرداخت و از همان اوان نوجوانی در تامین مایحتاج زندگی خانواده شرکت کرد. وی با کار و زحمت در مزرعه ی کشاورزی، زندگی را ادامه داد تا به سن مشمولیت رسید و بعنوان پاسدار وظیفه راهی جبهه شد و سرانجام پس از مدتی خدمت در ۱۹/۸/۶۶ در منطقه منطقه شلمچه ، هنگامی که مشک آبی بردوش داشت تا خود را به رزمندگان برساند همانند سقای دشت کربلا به استقبال شهادت رفت و از ساقی باغ رضوان شربت شهادت نوشید.

یداله بسیار مهربان و با معرفت بود ،به همه احترام می گذاشت ، نسبت به بزرگتر ها نهایت احترام را بکار می برد و حتی به کوچکترها هم سلام می کرد ، هیچگاه کسی را از دست خود نمی رنجاند . با مردم با نهایت احترام برخورد می کرد، به اسلام و مسائل دینی و مذهبی اهمیت زیادی می داد، هرگاه صدای اذان از بلندگو پخش می شد ، دوان دوان به سوی مسجد     می رفت و در نماز جماعت شرکت می کرد. ایشان به حجاب اهمیت زیادی می داد و همواره خواهران و مادر خود را به رعایت حجاب اسلامی دعوت می نمود و آنها را به الگو گیری از فاطمه الزهرا (س) توصیه می نمود. یداله به امام خمینی (ره) ارادت خاصی داشت. هر گاه سخنرانی امام خمینی از تلویزیون پخش می شد اشک از چشمانش جاری می شد . او انقلاب اسلامی را معجزه ای می دانست که مستقیماً بوسیله امام خمینی بر مردم زجر کشیده ایران نازل شد.

ایشان به شهادت و جبهه علاقه خاصی داشتند.جنگ را از نعمتهای خداوند می دانست و می گفت : من راه خدا را انتخاب کرده ام و باید آن را به پایان برسانم . او شهادت را آرزوی خود می دانست و به مادر خود می گفت : به هنگام شهادت من گریه نکنید ، که گریه کردن سزاوار حسین بن علی (ع) است.

یداله در آخرین اعزامش مثل اینکه  اطلاع از شهادت خود داشت به سراغ تمام اقوام و خویشان و دوستان رفت و ضمن خداحافظی از همه حلالیت طلبید و به سوی سرنوشت مقدر رفت.

پیام خانواده شهید:

ما از مردم انتظار داریم راه شهیدان که خون خود را به پای این انقلاب ریختند و درخت انقلاب بوسیله آنها شکوفا شد ادامه دهند و در حفظ این مرز و بوم که با خون شهدا حفاظت و حراست شده کوشا باشند و راه و هدف امام را دنبال نمایند.

سخنی از شهید : « راه رفتنی را باید رفت »

والسلام

از طرف خانواده و برادر شهید

فتح اله رینت پور ۹/۵/۷۹