شهید مرتضی علیایی

بسم رب الشهداء و الصدقین

شهید مرتضی علیائی در خانواده ای مذهبی در روستای سفلی از توابع کربال در سال ۱۳۵۱ (ه – ش) از پدری مؤمن و مادری پاکدامن متولد شد . سه ماه قبل از تولد مرتضی پدرش در اثر بیماری قلبی دار فانی را وداع گفت و شهید مرتضی یتیم به دنیا آمد . با به دنیا آمدن مرتضی نام پدر بر او گذاشته شد و سرپرستی او و مادرش به عهده پدر بزرگ شهید افتاد . بعد از دوران شیرخوارگی سرپرستی شهید به عهده عموی کوچکترش مصطفی (که شوهر خاله شهید بود) افتاد . ایشان تحت مراقبت و فتار محبت آمیز خانواده قرار گرفت و پس از گذراندن دوران خردسالگی در سن شش سالگی در مدرسه ابتدایی (ادب) روستای سفلی ثبت نام کرد و مشغول تحصیل شد . مرتضی از همان اوایل دوران تحصیل ، علاقه بسیار شدیدی نسبت به درس و مدرسه از خود نشان داد و به زودی به عنوان شاگرد ممتاز شناخته شد . مرتضی مقطع ابتدایی را با موفقیت چشمگیری به پایان رساند و وارد مقطع راهنمایی در مدرسه تازه تاسیس روستا شد .که این مقطع تحصیلی را نیز با کسب عنوان شاگرد ممتاز به پایان رساند و به همراه پسر عمه خودجهت ادامه تحصیل به دبیرستان عشایری شهید بهشتی شیراز معرفی گردید و با شوق تمام مشغول به تحصیل در این مقطع شد . سال اول در مقطع متوسطه را در سال تحصیلی ۶۶-۶۵  با معدل ۷۵/۱۷ پشت سر گذاشت و سال دوم را نیز با معدل ۵/۱۷ طی کرد . با اتمام سال دوم تحصیل در سال ۶۷  و با  شروع تعطیلات تابستانی و با توجه به اینکه  جنگ در موقعیت سختی قرار داشت مرتضی تصمیم گرفت به جبهه برود از این رو برای اعزام به جبهه به بسیج خرامه مراجعه نمود و ثبت نام کرد و در تاریخ ۱۶/۴/۶۷ با بدرقه ی گرم اقوام ، خویشان و اهالی محترم روستای سفلی با جمعی از دوستان و اقوام راهی جبهه های نور علیه ظلمت شدند . در جبهه پس از گذراندن دوران آموزشی کوتاه مدت و فشرده به خط مقدم جبهه شلمچه اعزام شدند که پس از مدتی مبارزه در تاریخ ۵/۵/۱۳۶۷ در اثر اصابت ترکش گلوله تانک نیروهای بعثی عراق به سر و کتف ایشان ، شربت گوارای شهادت را نوشیدند و به درجه رفیع شهادت نائل آمدند و پیکر مطهر و خونینش در تاریخ ۱۰/۵/۱۳۶۷ از مقابل بنیاد شهید انقلاب اسلامی خرامه به سوی گلزار شهدای امامزاده صالح (ع) روستای حسن آباد کربال در مراسمی با شکوه و بی نظیر تشییع گردید و در جوار دیگر شهدای روستا آرام گرفت .

روحش شاد و راهش پر رهرو باد

از طرف عموی شهید مصطفی علیایی

به تاریخ ۸/۶/۱۳۷۸

و آویزه گوشمان می کنیم وصیت نامه شهید مرتضی علیائی :

. . . بسم رب الشهداء

ای خدا ! تو ما را به مهمانی دعوت کردی و ما هم پذیرفتیم ، پس در این موقع اول از تو آمرزش می طلبم و می خواهم که گناهانم را ببخشی . . .

از شما ای مردم می خواهم که اگر مرا می شناسید اگر از من بدی دیده اید ببخشید . امام را تنها نگذارید و جبهه ها را خالی نگذارید .

والسلام