بهرام شیری گفت:

ابراهیم هم یکی دیگرازدوستان شهیدم بودبعدازشهادت برادرش محمدعلی دیگرنتوانست دراین دنیای بیوفابماند وهیچوقت گریه نکردوهمیشه میگفت:فقط بایدراه برادرم راادامه دهم لذابعدازپنج ماه که ازشهادت برادر بزرگترش میگذشت درتاریخ نوزده دیماه شصت وپنج عملیات کربلای پنج به آرزوی دیرینه اش که همانا شهادت بودرسیدهرموقع به زیارت شهدای رحمت آباد میرفتیم درکنارقبربرادرش خط میکشیدومیگفت اینجا جای من است هیچ موقع این خاطره ازذهنم پاک نخواهدشد.وخداراشکرمیکنم که درزمانی زیستم که بهترین انسانهادرکنارشان بودم وزیستم انشأالله مراهم شفاعت کنندفقط وفقط وفقط بخود میبالم…و از ملت عزیزخصوصاجوانانی که جنگ راحس نکرده اند میخواهم که قدرخودشان رابدانندکه درچنین مملکتی زندگی میکنند…والسلام