بسم رب الشهداء و الصدقین

هر روز کاروان عشق و شهادت ، پربارتر و رنگین تر از پیش ، راهیان مشتاق کربلا و عاشقان الله را به پیش می برد آنان می روند تا ظلم وشرک را از صحنه گیتی با خون خود محو نمایند ، چه زیبا زمزمه هایی بر لب دارند ، آنان همانند عاشقان ترانه لقاء معشوق را ترنم می کنند ایشان پیروزند زیرا خدایشان وعده داده است که

جنت را در قبال خونشان اهدا خواهد کرد .

شهید درویشی در روز چهارم اردیبهشت ماه سال ۱۳۴۲ در روستای عشایر نشین معزآباد جابری در خانواده ای مومن و متدین دیده به جهان گشود از کودکی به همراه برادرانش به کار کشاورزی مشغول شد . او ضمن کار ، در سنین کودکی در کلاس نهضت سواد آموزی ثبت نام کرد و در فراگیری درس و همچنین نحوه اخلاق اجتماعی در میان همکلاسی ها و آموزشیاران زبانزد بود . به علت وضعیت سخت زندگی نتوانست به مدرسه برود . زندگی او بدین شکل گذشت و گذشت تا این که در تاریخ ۲۵/۱۲/۱۳۶۲ به خدمت سربازی اعزام گردید و پس از گذراندن دوره آموزشی در پادگان جهرم بی صبرانه و مشتاقانه به جبهه های نبرد حق علیه باطل روانه شد و در شهر حماسه و مقاومت ، آبادان ، در کنار سرمایه های ملی (نفت) به حفاظت  ازمیهن اسلامی پرداخت . در نامه هایی که از آنجا می فرستاد ، همیشه از شهادت صحبت می کرد و از خداوند آرزوی چنین سعادتی را  می طلبید . او همان طور که مشتاقانه منتظر وصال معشوق بود سرانجام در صبحدم ۱۵/۹/۱۳۶۲ به آرزوی دیرینه خود یعنی شهادت نائل آمد .

برگرفته از پرونده شهید در بنیاد شهید خرامه