شهید جهانبخش ابیوردی

بسم رب الشهداء و الصدقین

شهید ابیوردی در ۲ سالگی که هنوز نیازمند مهر و محبت مادر بود در عزای از دست دادنش سوگوار شده و با نام مادرش زندگی را در کنار خواهر یک ساله اش تحت سرپرستی  پدر و مادر بزرگش ادامه داد. در سن ۶ سالگی در روستای  مزرعه نشین بست خیرآباد  به  مدرسه رفت و موفق شد مقطع ابتدایی را با نمرات عالی  طی کند و جهت ادامه تحصیل در مقاطع بالاتر ابتدا به داریون وسپس به شیراز رفت .

با تشکیل بسیج سپاه در شیراز به مدت ۵ ماه با برادران بسیجی همکاری کرد تا اینکه جهت انجام خدمت سربازی در اواخر سال ۵۹ دفترچه گرفت و با پیوستن به برادران ارتشی خود و گذراندن دوره آموزشی به جبهه ملکشاهی رفت که در هنگام خدمتش در آنجا با نوشتن نامه به خواهر و پدرش ، آنها را آماده پذیرش شهادتش کرد. تا اینکه در تاریخ ۲۶/۸/۶۰ پس از ۹ ماه خدمت در جبهه ملکشاهی در اثر حمله شدیدی که به دشمن می کند و پس از به هلاکت رساندن تعدادی از نیروهای بعثی بر اثر اصابت ترکش خمپاره پای راست خود را از دست می دهد و بلافاصله به بیمارستان امام خمینی ایلام منتقل می شود که بر اثر جراحات شدید به درجه رفیع شهادت نائل می گردد.

جهانبخش اخلاقی متواضع و فروتنانه داشت. چون از کودکی طعم فقر را چشیده بود یار و غمخوار مستضعفین و فقیران بود. پدرش را در کارها یاری می داد. همیشه به یاد الله بود و خدا را هیچگاه فراموش نمی کرد. در پیروزی انقلاب و نشر اعلامیه های امام فعالیت چشمگیری داشت و در مساجد داریون بر علیه رژیم پهلوی اطلاعیه پخش می کرد.

شهادت را خاص دوستان خدا می دانست و جهاد در راه خدا را یک وظیفه شرعی و شهادت را آرزوی خود می دانست.

والسلام

روحش شاد و یادش گرامی باد

برگرفته از پرونده شهید در بنیاد شهید خرامه